ကျွန်တော့် ပီယာနိုဆရာမလေး (အပိုင်း ၂)
ကျွန်တော့်ရဲ့ ပီယာနိုဆရာမလေး အပိုင်း (၁)
အလှသွေး ကြွယ်ကြွယ် ညီမလေး ငယ်ငယ်
“ကဲ သီတာ ထ.. ဒီတစ်ခါ ကိုယ့်အလှည့် မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပြီးသွားတော့မယ် “
လောကကြီးတောင် မေ့သွားစေတဲ့ အရသာမျိုး
ဆွေမျိုးမေ့လောက်စရာ အရသာမျိုး
“အတို ဝတ်ချင်လဲဝတ်သွားပေါ့…ဟိုကောင်က နင့်ကို အသဲယားပြီး ဆွဲလုပ်လိမ့်မယ်”
သူများ မယားကိုပဲ ချစ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ ကျော်ကြီး
ခက်ထန်ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကိုကို့ရဲ့ သိုင်းကွက်များ
ဟိုနေရာမှာ မျှော့ပါတယ်ဆိုတဲ့ မမ
“မလုပ်ကြပါနဲ့ အစ်ကိုတို့ရယ်- ညီမ တောင်းပန်ပါတယ်- အဟင့်ဟင့် – ညီမ မိန်းမကောင်းပါရှင် မလုပ်ကြပါနဲ့ အီးဟီးဟီး”
သဲလေးတို့ ဟိုတယ်သွားရအောင်နော်
မိန်းကလေး တစ်ယောက်ကို ကျေနပ်မူအပြည့်ပေးမယ့် အောင်ကြီး
ကြမ်းတမ်းလွန်းတဲ့ ကိုကို့ရဲ့ ဆောင့်ချက်များ
“မောင်ရယ် အရမ်းကောင်းတာပဲ မလေ နှုံးသွားတာပဲ ”
“ငရဲ… ငရဲ….. ကြီးကုန်လိမ့်မယ်….. တော်…. တော်ပါတော့နော်……"
နောက်မီးလင်းရတာကို ကြိုက်တဲ့ မိန်းမသား
“ အင်း…ဟင်း…ဟင်း….ရီလေး မနေနိုင်တော့ဘူးကွယ်….”
ကလေးမဟုတ်တော့ဘူး...အတူ အိပ်လို့ရတဲ့ အရွယ်ရောက်နေပြီ ရှင့်
" မင်း.. ဖောက်ပြန်တာထက်စာရင် ငါကိုယ်တိုင်က မင်းကိုပေးစားရတာ ပိုကောင်းတယ် "
အချစ်စိတ်တွေနဲ့ အရည်ရွှမ်းနေတဲ့ မိန်းကလေး
အရမ်းထန်တဲ့ သရဲမ
ပန်းဦးခြွေတဲ့ ခဲအို
" ခွင့်လွှတ်ပါ ဆရာမရယ်...အရမ်းလှလို့ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့လို့ပါ "
